Marvel’s Wolverine, Logan’ın pençelerini merkeze alan sert bir aksiyon deneyimi kuruyor. Merlin’in Kazanı incelemesine göre oyun, dövüş tarafında eğlenceli anlar üretse de hikâye anlatımı, bölüm temposu ve düşman çeşitliliğiyle aynı etkiyi sürdüremiyor. [Kaynak inceleme](https://www.merlininkazani.com/marvel-s-wolverine-inceleme-262910)
Logan’ın geçmişi bekleneni vermiyor
İncelemeye göre oyun, Logan’ın hafızasını kaybettiği dönemde başlıyor. Kanada’da izole bir hayat süren karakter, Essex’i kurtarmak için geçmişte parçası olduğu Team X’e yeniden katılıyor. Bolivar Trask ve Omega Red’in yanı sıra Sabertooth, Mystique ve Jean Grey gibi tanıdık mutantlar da anlatının parçası oluyor. [Kaynak inceleme](https://www.merlininkazani.com/marvel-s-wolverine-inceleme-262910)
Bu kadro, Wolverine evrenine aşina oyuncular için yüksek bir beklenti yaratıyor. Ancak kaynak yazı, karakterlerin yeniden yorumlanışını ve hikâyenin yönünü başarısız buluyor. İncelemeye göre oyun, özgün bir Wolverine anlatısı kurmaya çalışırken tanıdık karakterlerin özelliklerini fazla değiştiriyor. Hikâyenin gidişatı da kısa süre içinde tahmin edilebilir hale geliyor.
Karakter oyunculukları bu tablo içinde daha olumlu değerlendiriliyor. Buna rağmen iyi performansların zayıf bulunan senaryoyu telafi edemediği aktarılıyor. Logan’ın geçmişini açığa çıkaran bölümler de anlatım sorununu büyütüyor. Oyuncu, zihinsel alanlara geçerek anıların önündeki kökleri temizliyor; ardından seslendirilmiş metinlerle karşılaşıyor. Merlin’in Kazanı, bu yöntemin bir süre sonra yorucu hale geldiğini ve oyuncuya verilen ödül hissini azalttığını belirtiyor. [Kaynak inceleme](https://www.merlininkazani.com/marvel-s-wolverine-inceleme-262910)
Pençeler eğlenceli, güç hissi gecikiyor
Marvel’s Wolverine’in en sağlam tarafı dövüş sistemi olarak öne çıkıyor. Oyuncu pençe saldırılarını birleştiriyor, düşman darbelerini savuşturuyor ve uygun anlarda karşılık veriyor. Logan çatışma sırasında öfkesini artırıyor; öfke yükseldikçe daha etkili saldırılara erişiyor. Düşmanları döverek can yenilemesi de karakterin saldırgan yapısını oynanışa bağlıyor. [Kaynak inceleme](https://www.merlininkazani.com/marvel-s-wolverine-inceleme-262910)
İnceleme, özellikle öfke moduna geçildiğinde savaşların eğlenceli hale geldiğini savunuyor. Uzak rakiplere atılma, tekme ve pençe saldırılarını art arda kullanma gibi hareketler çatışmalara hız katıyor. Wolverine’i kontrol etmek, yoğun karşılaşmalarda kısa süreli bir savaş makinesi hissi verebiliyor.
Fakat bu güç duygusu oyunun başından itibaren tam olarak kurulmamış. Kaynak yazıya göre karakter geliştirmeleri fazla dağınık ilerliyor ve Wolverine’den beklenen saldırı gücü ancak sonraki bölümlerde belirginleşiyor. Bazı saldırıların düşmanları yeterince sarsmaması, Logan’ın pençelerinin ilk saatlerde beklenenden daha etkisiz görünmesine yol açıyor. [Kaynak inceleme](https://www.merlininkazani.com/marvel-s-wolverine-inceleme-262910)
Aksiyonun ritmi sık sık kesiliyor
Kaynak incelemenin en belirgin eleştirilerinden biri, dövüşler arasındaki geçişler. Kapıdan girdikten sonra kısa bir mesafe yürümek, karakterlerin konuşmasını beklemek veya bir ipucuna ulaşmak için önce başka etkileşimleri tamamlamak, oyunun akışını yavaşlatıyor.
Bu sekansların tek tek uzun olması gerekmiyor. Sorun, aynı yapının tekrar edilmesiyle ortaya çıkıyor. Yürüme, konuşma, çatışma ve yeniden yürüme düzeni, Wolverine’in hızlı ve saldırgan kimliğiyle ters düşüyor. Oyuncu bir çatışmanın temposunu yakaladıktan sonra kontrolün pasif bölümlere geçmesi, savaşların etkisini azaltıyor. [Kaynak inceleme](https://www.merlininkazani.com/marvel-s-wolverine-inceleme-262910)
Düşman çeşitliliği de tekrar hissini güçlendiriyor. İncelemeye göre rakiplerin sayısı sınırlı ve bazı düşmanlar yeni bir tehdit sunmak yerine farklı kıyafetlerle geri dönüyormuş izlenimi veriyor. Dövüşün temel eğlencesi bu eksikliği bir süre gizleyebiliyor; fakat karşılaşmalar arttıkça sistemin sınırları daha görünür oluyor.
Son değerlendirme
Merlin’in Kazanı’nın değerlendirmesinde Marvel’s Wolverine, güçlü bir oynanış fikrine sahip ama bu fikri çevreleyen anlatı ve bölüm tasarımı nedeniyle etkisini koruyamayan bir yapım olarak çiziliyor. Pençe temelli saldırılar, savuşturma ve öfke mekanikleri Logan’ın kimliğine uygun bir temel oluşturuyor. Özellikle yoğun çatışmalarda oyun beklenen enerjiyi yakalayabiliyor. [Kaynak inceleme](https://www.merlininkazani.com/marvel-s-wolverine-inceleme-262910)
Buna karşılık senaryonun tahmin edilebilir bulunması, geçmiş anlatısının seslendirilmiş metinlere dayanması ve sık tekrarlanan yürüyüş bölümleri deneyimin ağırlığını artırıyor. Sınırlı düşman çeşitliliği de dövüş sisteminin uzun vadeli etkisini zayıflatıyor. Kaynak incelemenin vardığı tablo net: Marvel’s Wolverine, pençelerini kullandığında eğlenceli anlar yaratıyor; ancak hikâye ve tempo tarafındaki tercihleri, bu gücün bütün oyuna yayılmasını engelliyor.
